Það er mjög algengt að börn væti rúmið
Öll börn væta að sjálfsögðu rúmið fyrsta æviárið. Smátt og smátt þroskast barnið svo, að því lærist að halda sér þurru.
Fimmta hvert þriggja ára barn vætir rúmið reglubundið, og þegar fjögurra ára aldri er náð, vætir enn tíunda hvert barn. Látið því ekki á ykkur fá , þótt það dragist að barnið ykkar verði þurrt.
Það borgar sig ekki að byrja hreinlætisþjálfunina mjög snemma
Bíðið eftir eðlilegum þroska barnsins ! Börn, sem snemma er farið að temja hreinlæti, verða að jafnaði ekki fyrr þurr en önnur börn. En strangar hreinlætiskröfur mjög snemma eru varasamar og geta haft öfug áhrif við það sem til er ætlast.
Sum börn halda áfram að væta rúmið, einnig eftir fjögurra ára aldur, eða fara að pissa undir, þótt þau hafi áður verið þurr. Mörg þessara barna bleyta sig líka að deginum.
Hvers vegna vætir þá barnið rúmið ?
Stundum er orsökin sérstakur seinþroski, sem e.t.v. kemur einungis fram á þennan hátt.
Stundum er orsökin taugaspenna. Oft fer t.d. að kveða meira að því að barnið væti rúmið, þegar nýtt barn bætist í fjölskylduna, eða þegar barnið er skilið frá foreldrum sínum um tíma.
Stundum er orsökin líkamlegur sjúkdómur, en það er sjaldgæfara.
Þið eruð ekki ein um þessa erfiðleika.
Minnist þess, að meðal sjö ára barna, þegar skólagangan hefst, eru svo mörg, sem ennþá væta rúmið, að foreldrum er óhætt að segja við barnið sitt, að það sé ekki eitt um þetta í bekknum. Það styrkir sjálfstraust barnsins.
Gerið ekki veður út af því, þótt varnið væti rúmið
Það er eðlilegt, að foreldrar verði ergilegir vegna allrar þeirrar aukafyrirhafnar, sem rúmvætan bakar. En - Barnið líður meira fyrir þetta en ykkur. Þar að auki er þess að gæta, að ekkert barn hættir að pissa undir, þótt það sé látið sæta líkamlegri refsingu og ávítum. Þess háttar aðgerðir geta þvert á móti orðið til þess að seinka því, að barnið verði þurrt, með því að auka taugaspennuna og e.t.v. vekja líka upp þrjóskutilfinningu. Barnið getur ekki að því gert, að það bleytir sig.
Því minna sem þér látið á því bera, að þér hafið áhyggjur út af því að barnið væti rúið, þeim mun rólegra verður barnið.
Hvað er unnt að gera við því ?
Það getur stundum hjálpað, ef þér gætið þess að barnið drekki ekki mikið að kvöldinu. En það er betra að barnið fái að drekka eins og það lystir, en að það leggist til svefns fullt af þrjósku og ólund. Það getur hjálpað, þegar um er að ræða barn, sem komið er yfir bleyjualdurinn, að taka það upp einu sinni á kvöldi og láta það pissa. En - ef barnið verður taugaspennt eða órólegt af því að vera vakið, ellegar ef þessi ráðstöfun reynist ekki bera neinn árangur, verður að hætta að taka það upp.
Látið ekki hugfallast
Það er því miður ekki enn völ á neinni aðferð eða lyfi, sem sé öruggt til að venja barnið á að halda sér þurru. En þér getið verið þess fullviss, að barnið ykkar hætti fyrr en síðar að væta rúmið. Segið barninu þetta, það róar það og styrkir sjálfstraust þess. Ef barnið vætir rúmið lengur en til 4-5 ára aldurs, er þó hyggilegt að ráðfæra sig við lækni.
Að lokum
Heilsuverndarstöð Reykjavíkur
lét þýð og gaf út með leyfi Svenska Foreningen för Psykisk Hålsovård
Öll börn væta að sjálfsögðu rúmið fyrsta æviárið. Smátt og smátt þroskast barnið svo, að því lærist að halda sér þurru.
Fimmta hvert þriggja ára barn vætir rúmið reglubundið, og þegar fjögurra ára aldri er náð, vætir enn tíunda hvert barn. Látið því ekki á ykkur fá , þótt það dragist að barnið ykkar verði þurrt.
Það borgar sig ekki að byrja hreinlætisþjálfunina mjög snemma
Bíðið eftir eðlilegum þroska barnsins ! Börn, sem snemma er farið að temja hreinlæti, verða að jafnaði ekki fyrr þurr en önnur börn. En strangar hreinlætiskröfur mjög snemma eru varasamar og geta haft öfug áhrif við það sem til er ætlast.
Sum börn halda áfram að væta rúmið, einnig eftir fjögurra ára aldur, eða fara að pissa undir, þótt þau hafi áður verið þurr. Mörg þessara barna bleyta sig líka að deginum.
Hvers vegna vætir þá barnið rúmið ?
Stundum er orsökin sérstakur seinþroski, sem e.t.v. kemur einungis fram á þennan hátt.
Stundum er orsökin taugaspenna. Oft fer t.d. að kveða meira að því að barnið væti rúmið, þegar nýtt barn bætist í fjölskylduna, eða þegar barnið er skilið frá foreldrum sínum um tíma.
Stundum er orsökin líkamlegur sjúkdómur, en það er sjaldgæfara.
Þið eruð ekki ein um þessa erfiðleika.
Minnist þess, að meðal sjö ára barna, þegar skólagangan hefst, eru svo mörg, sem ennþá væta rúmið, að foreldrum er óhætt að segja við barnið sitt, að það sé ekki eitt um þetta í bekknum. Það styrkir sjálfstraust barnsins.
Gerið ekki veður út af því, þótt varnið væti rúmið
Það er eðlilegt, að foreldrar verði ergilegir vegna allrar þeirrar aukafyrirhafnar, sem rúmvætan bakar. En - Barnið líður meira fyrir þetta en ykkur. Þar að auki er þess að gæta, að ekkert barn hættir að pissa undir, þótt það sé látið sæta líkamlegri refsingu og ávítum. Þess háttar aðgerðir geta þvert á móti orðið til þess að seinka því, að barnið verði þurrt, með því að auka taugaspennuna og e.t.v. vekja líka upp þrjóskutilfinningu. Barnið getur ekki að því gert, að það bleytir sig.
Því minna sem þér látið á því bera, að þér hafið áhyggjur út af því að barnið væti rúið, þeim mun rólegra verður barnið.
Hvað er unnt að gera við því ?
Það getur stundum hjálpað, ef þér gætið þess að barnið drekki ekki mikið að kvöldinu. En það er betra að barnið fái að drekka eins og það lystir, en að það leggist til svefns fullt af þrjósku og ólund. Það getur hjálpað, þegar um er að ræða barn, sem komið er yfir bleyjualdurinn, að taka það upp einu sinni á kvöldi og láta það pissa. En - ef barnið verður taugaspennt eða órólegt af því að vera vakið, ellegar ef þessi ráðstöfun reynist ekki bera neinn árangur, verður að hætta að taka það upp.
Látið ekki hugfallast
Það er því miður ekki enn völ á neinni aðferð eða lyfi, sem sé öruggt til að venja barnið á að halda sér þurru. En þér getið verið þess fullviss, að barnið ykkar hætti fyrr en síðar að væta rúmið. Segið barninu þetta, það róar það og styrkir sjálfstraust þess. Ef barnið vætir rúmið lengur en til 4-5 ára aldurs, er þó hyggilegt að ráðfæra sig við lækni.
Að lokum
- Refsið ekki barninu né ávítið það, og látið það ekki fá ástæðu til að skammast sín.
- Reynið að meðhöndla barnið með nærfærni uppörvun og skilningi.
- Íhugið, hvort í umhverfi barnsins muni vera eitthvað, sem veldur því kvíða eða vansælu og þér getið ráðið bót á.
- Mikilvægast af öllu er að barnið finni til öryggis.
Heilsuverndarstöð Reykjavíkur
lét þýð og gaf út með leyfi Svenska Foreningen för Psykisk Hålsovård
